Ons goede doel

Na een slordige 8000 km rijden kwamen we aan in the Gambia. Een zeer gastvrij land met vriendelijke mensen (soms tè).  Nadat we daar eerst twee dagen bij hebben liggen komen van de trip, hebben we contact gelegd met de stichter van de J & M Roots Nursery school, Sulleyman.

Hij nodigde ons uit voor een drankje in de stad om verdere plannen te bespreken, zo gezegd zo gedaan.

Vol passie en overtuiging vertelde hij over het ontstaan van de school, zijn drijfveren en motivaties. Hij nodigde ons uit om de volgende dag naar de school te komen kijken, er waren bij de school namelijk Britse en Gambiaanse soldaten bezig met de bouw van een nieuw lokaal. Op dit aanbod gingen wij graag in, maar we gaven al aan ook graag iets te willen doen.

Op dinsdag ochtend haalde Sulleyman ons op bij het hotel, om ons door de rimboe naar de school te begeleiden.

Eenmaal daar aangekomen werden we weer vriendelijk begroet, door de kinderen, de soldaten en de dorpsbewoners. Een mooi tafereel, de soldaten waren druk bezig met het nieuwe lokaal, de vrouwen uit het dorp waren druk bezig met de voorbereidingen voor de lunch, en de mannen uit het dorp hielpen de soldaten.

Een prachtig lokaal werd er gebouwd, en alles uit eigen hand, zelfs de bakstenen hadden ze zelf gemaakt.

We werden uitgenodigd om mee te lunchen en we namen dat aanbod graag aan, ach het was inmiddels een uur of half 2 dus we kregen wel trek. Het zag er naar uit dat de lunch nog wel even ging duren, dus we staken de handen uit de mouwen en hielpen met schilderen in de storage room. Uiteindelijk werd de lunch om half 5 uitgedeeld, tja dat zijn wij even niet gewend. Maar heerlijk gegeten echt super lekker!

Na de lunch met Sulleyman afgesproken om donderdag weer te komen, en dan de keuken te gaan schilderen.

Op donderdag kwamen we weer terug, en het was nog steeds bedrijvig op de compound. De feestelijke opening van het lokaal was de volgende dag, dus ze moesten nog hard doorwerken. Weer moesten we blijven lunchen, en wederom weer heerlijk. Tevens de keuken geschilderd, dus die ziet er ook weer fris uit.

Op vrijdag was de feestijke opening van het lokaal, de britse High Commisioner was aanwezig, de Elkahlo van het dorp (dorpshoofd) en alle soldaten. Na een aantal speeches werd er gedanst, en gefeest wederom prachtig om te zien. Het nieuwe gebouw is heel erg mooi geworden. Als afsluiter werd er `s avonds een voetbalwedstrijd georganiseerd tussen de dorpsjongeren en de mannen van het Gambiaanse leger. Het hele dorp rukt uit, richting de voetbal velden, en een mooie wedstrijd was het gevolg.

Sulleyman en Lamin nodigde ons uit om lessen te bekijken maandag, en evt tips uit te wisselen. Helaas was Francis in de nacht van zondag op maandag echt heel erg beroerd geworden en kon hij niet mee. Uiteindelijk ben ik heen gegaan, samen met een jongen uit het hotel die studeert voor klassenassistent.

Bij aankomst werd duidelijk dat ik zelf les moest gaan geven, hier had ik me niet goed op voor kunnen bereiden, en het is erg lastig om zonder de beginsituatie van de kinderen te kennen, zomaar aan het werk te gaan. Dus na wat hakkelen en takkelen deed ik de les samen met de meester Lamin. Wel een hele leuke ervaring, en hier kwam ik er achter dat er lang niet genoeg materialen op de school zijn. Ik miste veel rekenmateriaal zoals rekenschriften, voorgedrukte sommen etc. dan realiseer je je pas hoe luxe mijn kinderen het hebben op school. Ik heb afgesproken wat materiaal op te sturen, om op die manier wat meer structuur in de rekenlessen te krijgen.

De kinderen zijn wel heel erg leergierig in de klas, en ze zijn zo rustig en netjes, geweldig.

Na een hapje van het ontbijt (12.30)  ben ik francis weer gaan opzoeken, om te kijken hoe het daarmee ging.

Sulleyman was bezorgd en kwam die avond ook nog even kijken hoe het met hem ging.

Al met al, was het een bizarre reis, met een zeer leerzaam en eyeopenende afsluiing. Ik ben er van overtuigd dat we het goede doel hebben gekozen om voor te gaan rijden. Het is er niet zoëen waar je geld aan geeft, waarna je geen idee hebt waar het naartoe gaat, Het heeft een duidelijke en goede bestemming. We willen zeker nog een keer terug, en als we terug gaan.... dan nemen we een truckload of schoolspullen mee!

Hieronder zie je een aantalf foto`s die genomen zijn bij het schooltje. Check it yourself

Het nieuwe lokaal (ervoor liggen de schoolborden te drogen).

Aan het schilderen met Lamin in de storage room

 een memory spel doen met de kinderen van Nursery 3

 De kinderen van Nursery 2 in hun lokaal

 even nadenken

Wij rijden natuurlijk niet alleen voor het avontuur, de omgeving en de kick naar Dakar. Wij rijden ook voor het goede doel.

Wij zochten een goed doel waarin wij ons zelf konden vinden, iets met onderwijs, en sociale projectontwikkeling. Na een poosje te hebben gezocht kwamen wij de stichting "Gambia naar school" tegen. Zoals de naam van de stichting al aangeeft houden ze zich bezig met onderwijs in Gambia. Omdat de school veel succes heeft onder de lokale bevolking is het leerlingaantal gegroeid, hierdoor moeten er extra lokalen komen, om de kinderen de ruimte te geven om goed te kunnen leren.

Geweldig dat mensen zich inzetten om er in een ander land voor te zorgen dat kinderen ook onderwijs kunnen genieten, en binnen een gemeenschap op die manier weer mensen aan het werk te helpen. Daarom steunen wij in volle overtuiging dit doel.

Op de website: www.gambianaarschool.nl kun je meer informatie lezen over de stichting. Ook staat hier beschreven waar uw donaties voor worden gebruikt!